BASQUE ★ --ดินแดนเวทมนตร์ ;บทที่ 1 ปราสาทแห่งคุ๊กกี้ช็อคโกลแล็ทชิพ
posted on 16 Jul 2011 19:43 by piixsiiz in Basqueท้องทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ตรงกลางผืนหญ้านี้มีปราสาทหลังงามตั้งตระหง่านอยู่ ยามสายแบบนี้ถ้าบ้านของคุณใกล้กับปราสาทมากพอ คุณจะสามารถได้กลิ่นอันหอมกรุ่น ชองคุ๊กกี้ช็อคโกแล็ทชิพอบใหม่ ๆ
ในดินแดนแห่งเวทมนตร์เฉพาะภายในทุ่งหญ้าและปราสาทหลังงามนี้เท่านั้นที่คุณจะกลายเป็นคนธรรมดาสามัญ รอบๆ ทุ่งหญ้าแบ่งเป็นดินแดนใหญ่อีกสามดินแดน มองตรงไปจากด้านหน้าปราสาทจะเห็นป้อมปราการรูปคลื่นทะเลสีน้ำเงิน และธงที่โบกสะบัดอยู่บบนั้นเขียนว่า "เปปเปอร์มิ้นท์ บลู" ถ้าคุณสายตายาวพอมองเลยไปอีกนิด จะพบทะเลสาบสีฟ้าสดใสเปล่งประกายล้อแสงอาทิตย์ หันกลับมาที่ด้านขวาเลยไปถึงด้านหลังของปราสาท แลดุสดใสและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของการต่อสู้ เพราะป้อมปราการสีแดงสด ด้านบนเป็นรูปกองไฟสีแดง (ซึ่งหมายถึงกองไฟจริงๆ นั้นแหละ) ตรงกลางกำแพงของป้อมปราการเขียนด้วยตัวอักษรสีดำว่า "เรด เรติน่า" บ้านเรือนในอาณาจักรนี้จัดวางอย่างเป็นระเบียบ ตามบล็อกสี่เหลี่ยมจัตุรัส ส่วนสถานที่ที่ใหญ่ที่สุดในอาราจักรนี้คือบ้านทรงสี่เหลืี่ยมผืนผ้าที่ตั้งอยู่ติดกับเขตแดนของเปปเปอร์มิ้นท์ บลู ถัดมาอีกหน่อย อาณาจักรสุดท้ายมีชื่อที่น่ารักน่าชังว่า "วิว่า ทอยส์ เยลลโล่" อาณาจักรแห่งนี้เป็นอาณาจักรของเล่นอย่างแท้จริง เพราะป้อมปราการนั้นเป็นรูปตุ๊กตานัทเครกเกอร์สองตัว สลับกับสามง่ามสีดำสนิท และอิฐสีเขียวสดใสเป็นกำแพง บ้านของประชาชนที่นี่มีความเป็นตัวเองสูง มีทั้งบ้านที่เป็นรถ, ขนนก, เทียน, ต้นไม้ หรือแม้แต่ปากกา ส่วนบ้านที่เป็น"บ้าน" เพียงหลังเดียวอยู่ในที่ลึกสุดของอาณาจักรของเล่นแห่งนี้ รอบๆ ตัวบ้านมีต้นไม้ที่ออกดอกเป็นหัวใจสีชมพูเป็นรั้วล้อมรอบ ที่นั่นผู้ปกครองอาณาจักรของเล่นอาศัยอยู่
กลับมาที่ในปราสาทและบริเวณใกล้เคียง รอบนอกทุ่งหญ้านั้นจะมีบ้านเรือนมากมายจัดวางอย่างเป็นระเบียบโดยส่วนมากจะเป็นร้านค้าและคฤหาสน์ของตระกูลเก่าแก่ หรือราชวงศ์จากในปราสาทเท่านั้น
"สวัสดี" เสียงทุ้มอันทรงอำนาจเอ่ยขึ้นกับหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในห้องเสวยใหญ่ หัวโต๊ะด้านหนึ่งชายกลางคนแววตาขี้เล่นกำลังมองตรงไปยังที่นั่งตรงข้ามเขา
"สวัสดีเพคะ ท่านพ่อ" ใช่แล้วเธอเป็นองค์หญิงเพียงองค์เดียวในบรรดาเจ้าชายทั้ง 17 พระองค์ในพระราชาทิมเบอร์ตัน
"วันนี้เจ้าอายุครบ 15 ปีแล้วนะ อยากได้อะไรล่ะ?"
"ข้าอยากเป็นอิสระ...เพคะ"
"ยัง ลูกรัก มันยังไม่ถึงเวลานี่เจ้าก็รู้ดี" ชายชรานิ่งขรึมขึ้นเมื่อองค์หญิงเปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้น
"ท่านพ่อ! ข้าอายุ 15 แล้ว แต่ข้ากลับยังไม่รู้พลังเวทมนตร์ของตัวเอง ได้แต่เรียนทฤษฎีกับครูหัวโบราณพวกนั้นเองนี่เพคะ" องค์หญิงยืนขึ้นพลางประสานมือของตัวเอง เตรียมพร้อมจะออกจากห้องเสวย
"มาลิน"
"เพคะ"
"เจ้าต้องรอ...ภารกิจแรกของเจ้าจะมาถึงในวันพรุ่งนี้"
"ขอบพระทัยเพคะ" องค์หญิงมาลินยิ้มมุมปากก่อนจะคำนับกายให้กับราชาทิมเบอร์ตันแล้วหันหลังออกจากห้องเสวยไปอย่างสง่างาม นั้นทำให้ราชาผู้ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรเวทมนตร์สั่นสะท้านด้วยความกลัว เขากลัวคำทำนายจากยายเฒ่าแห่งเปปเปอร์มิ้นท์ บลูจะเป็นจริง
"เวลาจะประสบกับโอกาส
ให้พลัดพรากจากร้างห่างเรือนไกล
เพราะตัวนางต้องการที่จะไป ในดินแดนแห่งเวทมนตร์
แต่ทุกอย่างกลับผิดพลาดเกินคาดหมาย
นางเดินไปในทางที่เบี่ยงผัน จากเวลาสู่เวลาบรรจบพลัน
ความพินาศมากมายรอคอยอยู่
หากไม่มี"เธอ"ผู้นั้นคร่านางไป"
"ฝ่าบาท เรียกกระหม่อมหรือพะยะค่ะ"ชายรูปร่างเตี้ยป้อมเอ่ยถามราชาทิมเบอร์ตัน
"ข้าต้องการให้เจ้าส่งกำลังคอยป้องกันคุ้มครององค์หญิงลับๆ ในการทำภารกิจครั้งนี้" ราชาทิมเบอร์ตันเอ่ยเสียงเครียด
"พะย่ะค่ะ …สาส์นแจ้งภารกิจมาถึงแล้วนะพะยะค่ะ"
"กินเดอร์ เอามาให้ข้าที่ห้องบรรทม"
ชายชราร่างเตี้ยนามว่ากินเดอร์ตกปากรับคำแล้วเร่งรีบเดินไปสั่งงานทหารในปราสาทกว่า 30 นายให้เตรียมปฏิบัติหน้าที่ และเดินไปหยิบแท่งกระบอกสามสีจากโต๊ะหน่วยรักษาความปลอดภัย
"กินเดอร์ คุ๊กกี้กับชาร้อนเสร็จแล้ว เจ้าจะนำไปทูลถวายหรือไม่" เสียงหวานทักกินเดอร์ขึ้นเมื่อเขาเตรียมตัวจะไปห้องบรรทม
"เอ่อ…เอ่อองค์หญิง...มาทำอะไรที่นี่พะยะค่ะ"
"เปล่าหรอก เราแค่จะมาดูอะไรเล็กๆน้อยๆ" องค์หญิงมาลินพูดพลางเหลือบตามองแท่งกระบอกในมือกินเดอร์
"กระหม่อม ขออภัยฝ่าบาทแต่กระหม่อมรีบมากพะย่ะค่ะ ให้หัวหน้าแม่บ้านนำขึ้นไปทูลถวายอีก 10 นาทีก็ได้พะยะค่ะ" เขาไม่กล้าสบตาองค์หญิง พอพูดจบเขาก็รีบวิ่งไปที่ห้องบรรทมทันที
ขณะเดียวกัน
"เมเรียล เจ้าเอาชุดชาร้อนและคุ๊กกี้ไปถวายเสด็จพ่อด้วย และถ้าเจ้า...มีความสามารถพอ เราอยากรู้เรื่องในห้องนั้น"
"เพคะองค์หญิง"
"ความลับเรื่องภารกิจแรกของเรา" องค์หยิงมาลินเอ่ยขึ้นลอยๆ ระหว่างที่เดินไปตามห้องโถงใหญ่
"เพคะ องค์หญิง" เมเรียลรับคำองค์หญิงเบาๆ ก่อนจะคำนับอย่างงดงาม แล้วหันกลับมาเตรียมชาร้อน และคุ๊กกี้ช็อคโกแล็ทชิพที่เลื่องชื่อที่สุดในดินแดนแห่งเวทมนตร์ พลางคิดว่า 'แม้องค์หญิงยังไม่รู้ตัว เราก็จะประมาทไม่ได้ เมเรียลคนนี้เอาหัวเป็นประกันเลยเพคะ ราชาทิมเบอร์ตัน'
บทความจริงค่ะ :)
edit @ 16 Jul 2011 19:51:54 by Gnarpxrangv_Ly
